Hikayeler

Elif, kardeşinin gözlerindeki o parıltıya her baktığında, hayatının en zor zamanlarında bile vazgeçmediği umudun ta kendisini görüyordu. Mert, ondan yedi yaş küçüktü, evin neşe kaynağı, yaramaz çocuğu ve Elif’in adeta ikinci evladıydı. Babaları Ahmet Bey’in zamansız vefatından sonra, anneleri Zeynep Hanım’ın kırılgan omzuna Elif’in güçlü omuzu eklenmiş, Mert’in tüm haylazlıklarına rağmen onu doğru yolda tutmak

Elif, pencereden dışarı bakarken elindeki fincanın ılıklığını hissediyordu. Baharın ilk günleriydi, sokaktaki akasya ağaçları tomurcuklanmaya başlamış, rüzgar tatlı bir serinlik taşıyordu. Sekiz yaşındaki oğlu Can, içeride çizgi film izlerken kıkırdıyor, sesi mutfağa kadar ulaşıyordu. Hayatlarının bu sakin ritmi, Elif’e hep huzur vermişti. Metin’le on iki yıldır evlilerdi. Basit, gösterişsiz ama sağlam bir hayat kurmuşlardı. Metin

Ayşe, mutfak penceresinden Üsküdar’ın puslu sabahını izlerken, elindeki fincanın sıcaklığı içini ısıtıyordu. Beş yıldır evli olduğu Mert ile kurdukları bu küçük, huzurlu dünya, her sabah ona aynı güveni ve dinginliği fısıldıyordu. Mert, ithalat-ihracat işiyle uğraşan, yakışıklı, karizmatik bir adamdı. Sık sık seyahat eder, eve geldiğinde Ayşe’ye dünyaları sunardı. Ayşe ise anaokulu öğretmeniydi. Çocukların saf kahkahalarıyla

Defne, onca yıl sonra adını bir e-postanın ekinde görmekle kalmayıp, o adın tam da kendi kariyerinin dönüm noktası olacak bir projeyle eşleştiğini görünce, nefes almakta zorlandı. Ekran parmaklarının altında buz gibiydi, oysa kalbi göğsünde gümbürdüyordu. “Doğa Proje İnşaat” ile ortaklaşa yürütülecek “Şehir Ormanı” projesi… Ve iletişim sorumlusu: Emir Soylu. Boğazına oturan yumruyu yutkunmakta zorlandı. Emir.

İstanbul’un boğucu griliğinde, ofisinin 23. katından şehrin ritmine bakarken, Elif’in aklında binlerce mil ötedeki bir kasabanın turkuaz suları vardı. Parmakları soğuk alüminyum pencere çerçevesine değdi. Kırkına merdiven dayamış, mimarlık dünyasında adını duyurmuştu; cam ve çelikten kuleler dikmiş, estetik ödülleri kazanmıştı. Ama akşam eve döndüğünde, sessiz dairenin duvarları arasında, başarının tadı genelde buruk olurdu. Telefonun sesi,

Elif, Nişantaşı’ndaki modern sanat galerisinin loş ama sıcak ışıklı atmosferinde, kendi tasarladığı bahçe projelerinin fotoğraflarına bakarken, içinde garip bir huzur ve hafif bir boşluk hissi aynı anda yükseliyordu. Yaptığı işi seviyordu; peyzaj mimarisi sadece toprakla, bitkilerle uğraşmak değil, aynı zamanda ruhsuz mekanlara nefes katmak, onlara bir hikaye fısıldamaktı. Bu sergi, kariyerinde önemli bir adımdı. Gözleri,

Ayşe, o gece, yıllardır ilmek ilmek ördüğünü sandığı hayat halısının bir ucunun sökülmeye başladığını hissetti. Mutfakta, bulaşık makinesini boşaltırken, Can’ın salonda telefonda konuşurken sesinin tonu kulağına takıldı. Genellikle iş konuşmalarında enerjik, hatta biraz gösterişli olan Can, bu kez fısıldar gibi konuşuyordu. Gergindi, sesi boğuktu ve Ayşe, bir anlığına, duyduğu kelimelerin “kayıp” ve “büyük risk” olduğunu

Elif’in hayatı, dışarıdan bakıldığında kadife bir kutunun içinde saklı bir inciyi andırırdı. Şehrin en prestijli semtlerinden birinde, boğaz manzaralı, geniş bir daire, her hafta sonu düzenlenen şık davetler, eşi Hakan’ın göz kamaştıran kariyeri… Her şey bir tablonun fırça darbeleri kadar kusursuzdu. Ancak o tablonun renkleri, Elif’in iç dünyasında uzun zaman önce solmuş, yerini gri tonlu,

Selim’in hayatı, boğaz manzaralı teras katı dairesinin pencerelerinden süzülen bahar güneşi gibi parlıyordu. Ünlü bir mimarlık ofisinin genç ve başarılı ortağıydı. Eşi Elif, zarif ve zeki bir sanat tarihi öğretmeni, altı yaşındaki kızları Defne ise eve neşe katan bir enerji yumağıydı. Her şey olması gerektiği gibiydi, hatta fazlasıyla iyiydi. Bu düzen, kusursuz bir mimari çizim

Emre Aksoy, şehrin en yüksek binasının tepesindeki ofisinde, altında uzanan gri denize bakarken, zirvenin her zaman mutluluk getirmediğini bir kez daha acı bir şekilde anlamıştı. Ellili yaşlarının ortasında, saçlarına düşen aklarla daha da karizmatik bir havaya bürünen Emre, Türkiye’nin en saygın mimarlarından biriydi. Ödüllerle dolu kariyeri, göz kamaştırıcı projeleri ve uluslararası tanınırlığı, dışarıdan bakıldığında kusursuz