Hikayeler

Ayşe, kitapların arasında nefes alıyordu, sanki her sayfa kendi sustuğu bir cümleyi fısıldıyordu. Küçük belediye kütüphanesinin tozlu rafları, onun için sadece iş yeri değil, aynı zamanda asla tam olarak yaşayamadığı bir hayatın yankısıydı. Parmağıyla eski bir romanın yıpranmış cildini okşarken, parmak uçlarında hissettiği her çatlak, kendi ertelediği hayallerinin birer izi gibiydi. Kırkına merdiven dayamıştı Ayşe,

Can, elindeki kabul mektubunun ağırlığını hissettiğinde, mutfaktan gelen tıkırtılar, annesi Ayşe’nin her zamanki sessiz rutini kadar tanıdıktı. Oysa bu mektup, onların sessizliğine bambaşka bir ses katacaktı. Boğaziçi Üniversitesi Hukuk Fakültesi. Hayallerinin okulu. Yıllar süren emeğin, uykusuz gecelerin, fedakarlıkların zafer belgesiydi bu. Ama o an, zaferin tadı kadar, tuhaf bir hüzün de doldu içine. Annesinin, her

Elif, kocasının kokusunu artık tanıyamıyordu. Yıllarca Demir’in tenine sinen o tanıdık, hafif odunsu ve limon ferahlığını bir süredir bulamıyordu. Sanki başka bir kokuyu, daha keskin, daha çiçeksi bir esansı örtmek için kullanılmış sabun kokusuydu şimdi Demir. Bu değişim, mutfak camından süzülen akşamüstü güneşi gibi sessizce, fark edilmeden başlamıştı ama artık her köşeye sinen keskin bir

Demir Uyar, hayatının her cephesinde zirveye ulaşmış bir adamın dingin huzurunu yaşıyordu. Şehrin en prestijli mimarlık ofislerinden birinin sahibiydi. Eşi Zeynep, hayatına hem sükunet hem de neşe katan bir limandı. Onlarca başarılı projeye imza atmış, adını sektörde sağlam bir yere kazımıştı. Otuzlu yaşlarının sonundaydı, genç denemeyecek kadar tecrübeli, yaşlı denemeyecek kadar dinamikti. Ofisinin geniş camlarından

Elif, pencereden İstanbul’un ışıklarına bakarken, kocasının sıcak kolları onu sarıyordu. Can, hayatına güneş gibi doğmuş, onu tüm tereddütlerinden kurtarmıştı. Üç yıllık evlilikleri, çoğu zaman bir peri masalı gibiydi. Can, başarılı bir mimardı, yakışıklıydı, anlayışlıydı ve en önemlisi, Elif’i dünyanın en değerli kadını gibi hissettiriyordu. Kendi iç mimarlık atölyesini yeni kurmuş, hayallerinin peşinden koşan Elif için

Ahmet, her sabah olduğu gibi, pencerelerden süzülen İstanbul güneşinin doldurduğu geniş salonda gazetesini yudumlarken, huzurun ince bir tül gibi hayatını sardığını hissederdi. Otuzlu yaşlarının sonlarında, başarılı bir mimar, hayat arkadaşı Zeynep ile kurduğu düzenli ve sevgi dolu yuvasıyla herkesin imrendiği bir adamdı. Boğaz’ın o eşsiz manzarasına nazır dairelerinde, geçmişin tüm tozlarını süpürmüş, pırıl pırıl bir

Deniz’in gözlerinde parlayan mimarlık hayali, Ayşe’nin kalbinde hem bir gurur ateşi hem de sönmek bilmeyen bir endişe közü yakıyordu. Oğlu, lise son sınıfta, derslerinde hep başarılı olmuş, çizgiler ve formüller arasında adeta kayboluyordu. Okuldaki mimarlık kulübünün sergileri, ders aralarında çizdiği eskiz defterleri, hatta odasının duvarına astığı dünyaca ünlü binaların posterleri, Deniz’in geleceğe dair ne kadar

Martılar çığlık çığlığa dönüyordu İzmir Körfezi üzerinde, tıpkı Mine’nin ruhunda yankılanan sessiz çığlıklar gibi. Sahil boyunca yürürken, nemli hava saçlarını okşuyor, taze deniz kokusu burnunu dolduruyordu. Oysa Mine’nin zihni, ne martıların özgür kanatlarında ne de körfezin huzurlu mavisindeydi. Gözlerinin önünde, gri bir gölge gibi dolanan genç adamın sureti, onu yirmi beş yıl öncesine, hiç konuşulmamış,

Elif, mutfak masasına düşen güneş ışınlarının önünde, o anın gerçeküstü sessizliğini yutkundu. Gelen zarfın üzerinde yazan hukuk bürosunun ismi, beyninde yankılanan bir çığlığın habercisiydi. Soğuk, resmi harflere baktıkça, parmak uçlarına kadar yayılan bir uyuşma hissetti. İçini açtığında, bir değil, üç ayrı evrakla karşılaştı; biri annelerinin oturduğu apartmanın tapu kayıtlarına ilişkin bir belge, diğeri bankadan gelen

Başarı, yıllardır Selim’in üzerine titrediği pahalı, kadife bir pelerin gibiydi; ama o pelerinin altında, soğuk bir rüzgar hiç dinmemişti. İstanbul’un en prestijli mimarlık ofislerinden birinin ortağı, ödüllü projelere imza atmış, ismi saygıyla anılan bir profesyoneldi. Kırklı yaşlarının ortasında, karısı Aslı ve zeki kızı Elif ile resmedilmeye değer bir hayat sürüyordu. Dışarıdan bakıldığında her şey mükemmeldi;